رز وحشی

تلف شدم

rajabinojani — Mon, 30 Nov 2009 09:51:18 GMT

قسمت تو رفتن نبود مرگي تو قصه هات نبود

نبودنت نديدنت تو فال هيچ كسي نبود

تو نامه هاي سبز تو رو كاغذ سفيد تو

پس چرا قبل پر زدن غم تو نگاه تو نبود

اسم قشنگ تو رفيق رو صحنه فرياد مي زنم

پشت درام تلخ تو بوسه به عكسات مي زنم

شباي بي تو بودن و آخ بگو من چي كار كنم

ديوونه شم يا بميرم يا تن به آتيش بزنم

تصوير خنده هاي تو نشسته رو پلك ترم

تن نجيب و پاك تو طعنه زده به پيكرم

غربت چشمات هنوزم من و رها نمي كنه

از اون بالا به من نخند من از تو آواره ترم

وقت پريدن كه نبود پر زدي تو بي ياد من

فقط يه خنده بود همين تو آخرين ديدار من

ازم نخواستي يار من مرهم زخم تو بشم

بي تو ديگه تلف مي شن روح وتن بيمار من

پ.ن: باران هنوز مي بارد.........

دیگه رفتش

rajabinojani — Fri, 27 Nov 2009 05:41:18 GMT

دختر شبای هق هق دیگه رفتش دیگه پر زد

دل ما رو بد سوزوندش شب ترین شب و رقم زد

هیشکی غصه شونفهمید هیشکی رازش و ندونست

هیشکی حتی یه نوازش لایق دستاش ندونست

دنبال ستاره می گشت تو شبای بی کسی هاش

همه رنگ خون گرفتن تموم دلواپسی هاش

مگه اون از ما چی می خواست چرا دست رو دل گذاشتیم

آخه رسم دوستی این بود چرا باورش نداشتیم

تو چشای ما نیگا کرد ولی گریه شو ندیدیم

پی غصه ش هی صدا زد ولی باز ما نشنیدیم

توی جاده های حسرت ندونستیم ته راهه

کسی فکرشم نمی کرد این خودش یه جور گناهه

پا گذاشت رو پلکای شب بی بهونه تا خدا رفت

آخر قصه همین بود پادینا پیش خدا رفت

مگه اون از ما چی می خواست چرا دست رو دل گذاشتیم

آخه رسم دوستی این بود چرا باورش نداشتیم

پ.ن:همین بود آن خبر ناگوار که قرار بود تن و جانم را بلرزاند، پادینا رفت، آخر چه وقت رفتن بود خانم هنرمند؟،فکر ما رو نکردی، حالا برادر کوچیکت و کی می تونه آروم کنه؟،پدر و مادرت رو کی؟می دونم تقصیر خودمونه،نخواستیم که دردت رو بفهمیم،نتونستیم که هم بغض و هم رازت بشیم،پادینا تو باید بازم زندگی می کردی،نباید زندگی تو تموم می کردی،نباید،نباید تمومش می کردی...........

هایکو

rajabinojani — Thu, 26 Nov 2009 06:17:18 GMT

دستان ماه را که می گیرم

ترش می شود، نگاه های مسمومت

خورشیدک من

پ.ن۱: یکی از بهترین روزهای زندگی ام روزعرفه ست، هر چند پیش پدر و مادرم در مشهد نباشم،التماس دعا.......

پ.ن۲:یکی از دوستانم پرسید، فلانی به نظرت مرگ چه رنگی ست؟ جوابی نداشتم، مدتی ست شبها قبل از خواب مدام بهش فکر می کنم، راستی مرگ چه رنگی ست؟؟؟

واج آرایی.....!

rajabinojani — Thu, 19 Nov 2009 07:43:18 GMT

باران بی خیال بادهای باده گسار بارید و برگ ها با بارش باران به بیداری بلند شدند و به بودن برآمدند.......!

پ.ن: این روزها از همیشه دلواپس ترم، حتی دیگر این باران مست کننده ی اواخر آبان هم آرامم نمی کند، پاییز که می شود به خودم می گویم باید بنویسم و بنویسم و باز بنویسم، وازانباشته ی این نوشته ها در روزها و ما هها و سال های دیگر سال هزینه کنم، پاییز فصل رمانتیک بازی ست، ترانه های رمانتیک، داستان رمانتیک، نمایشنامه ی رمانتیک، اصولن هر چیزی در پاییز وقتی لذت بخش می شود که رنگ و لعاب رمانتیکی بگیرد، گور بابای نوشته های معنا گرا و پست مدرن و ادبی، پاییز فصل گریه های مداوم است، فصل عشق های بی سرانجام، دغدغه ها و فکر هایی که دل را خراش می دهد، پاییز فصل سر به هوایی هایم است، فصل قضا شدن نماز هایم، فصل سیگار کشیدن های دزدکی، فصل متلک گفتن به دختر های چاق و قرتی و پولدار، فصل زنگ خانه ها را زدن و فرار کردن، و انار آویزان همسایه را غارت کردن، این روزها چقدر فکر می کنم، آن قدر فکر می کنم که گاهی اوقات تخیلم درد می گیرد و تصویر های ذهنم همه تار و کدر می شوند، فکر می کنم به مادر بزرگم، هم خانه و یاورم در سالهای دور از خانه، به صبحی که آرام و بی صدا روی دستانم جان داد، به عمو های شهیدم که تنها خاطره ام دیدن استخوان های پوسیده و خاکستری شان بود، به برادرم که زندان و اسیری حقش نبود، به پویا جوهری، اولین دوست دوران مدرسه ام که الان نمی دانم کجاست، پسر سفید برفی که همیشه دلش می خواست فضانورد بشود، به خانه ی خشتی روستایم (نوجان)، به شبهایی که زیر کرسی می رفتیم و با برادر و خواهرم از ترس صدای رعد و برق گوشهایمان را می گرفتیم و در آغوش مادرم آرام می شدیم، پاییز فصل خاطره های فراموش نشدنی ست، باران پاییزی که می آید، دلواپس می شوم، گریه می کنم، عاشق می شوم، فکر می کنم، بیدار می شوم، می میرم، نگران می شوم، دعا می کنم و پاییز من این گونه می گذرد.........

آخر خط

rajabinojani — Sat, 14 Nov 2009 09:53:18 GMT

دراز دراز افتاده بود/ پاهایش جفت/ چشمهایش بسته/ دستهایش گره خورده در هم/ موهایش آشفته/ زبانش لال/ تنش سست/ با عزراییل قرار مرگ داشت مرد همسایه..........

پ.ن۱:آخرین کتابی که خواندم، یا به عبارتی در حال خواندنش می باشم، جنایات و مکافات، شاهکار داستایوفسکی ست، ترجمه ی مرحوم مهری آهی، انتشارات خوارزمی نسخه ی تازه ی این کتاب را به بازار فرستاده است، به تمام کتاب بازها خواندن این کتاب را پیشنهاد می کنم....

پ.ن۲:بعد از مدتها توانستم نسخه ی تر و تمیزی از فیلم داشتن و نداشتن هاوارد هاکز را گیر بیاورم و ببینم، شایداز معدود بارهایی بود که دیدن فیلمی برایم همان لذت خواندن این رمان دلچسب راتکرار کرد، ممنونم آقای همفری بوگارت و خانم لورن باکال.....

پ.ن۳:روزگارعجیب ومهیبی ست، به دوستی می گفتم واقعن کی فکرش را می کرد که یک انتخابات به ظاهر ساده، که یکی از ابتدایی ترین اصول دموکراسی ست، این همه جار و جنجال را همراه خود می آورد،دوست محترم لبخندی کمرنگ زد و سکوت کرد،کجایی هیتلر با آن حکومت به اصطلاح توتالیتروفاشیستی ات.....؟!

همین که مال من باشی

rajabinojani — Tue, 03 Nov 2009 12:24:18 GMT

همین که مال من باشی، واسم بسه عزیز من

واسه چشمای بارونیم، نگات بسه عزیز من

می خوام با تو رها باشم، رها تر از یه پروانه

من از تو عاشقی می خوام، تو یک دریا ترانه

تب دستا تو من می خوام، تن مرگ و بسوزونه

نباشی در به در می شم، دیگه جونی نمی مونه

منو تنها نزار عشقم، که تنهایی خود مرگه

دلی که با تو رسوا شه، پی گریه نمی گرده

همین که مال من باشی، واسم بسه عزیز من

واسه چشمای بارونیم، نگات بسه عزیز من........

ترانه ی برای: یک دوست، که به تازگی عاشق شده است........

کلمات آشفته....

rajabinojani — Wed, 28 Oct 2009 04:43:18 GMT

قصه / دنبال من/ اون صدا / قد می کشم/ نه / آسمون/ می کنم/ مثل ماه / اشتباه بود / نمی دونم/ سنگی/ گل افشون/ همین است/ نگرد / ستاره های سربی/ نداره / برای تو/ کی بود / نگاهت/ گذرکرد / حالا دیره / گاهی من/تمام شد / را / ستاره / شکستم/ تا / غصه داره....

هیچکس تنها نیست

rajabinojani — Fri, 23 Oct 2009 09:18:18 GMT

گفت: فقط یه روز دیگه

گفتم: وقتی نداری

گفت: این آخرین باره

گفتم: می دونی پسر، من گاو پیشونی سفیدم

گفت: قول میدم، حالا قبول می کنی؟

گفتم: باید فکر امروز و می کردی

گفت: قراره مادرم و ببینم، اگه اون و ببینم، همه چی حل می شه

گفتم: داره تاریک می شه، نمی خوای بری؟

صبح فردا مادرش رو دیدم که داشت مهره های شطرنج رو می چید، اون مرگ رو به دوئل دعوت کرده بود.

پدر سوخته..........!

rajabinojani — Wed, 14 Oct 2009 14:04:18 GMT

همین که آگهی های روزنامه رو خونـد، دست راستش رو نزدیک صورتش آورد و انگشتا ش رو سایه بون چشماش کرد، آفتاب بدجوری نورانی اش کرده بود، مادرم گفت: بس کن مرد، با فکر کردن که چیزی درست نمی شه، سیگارش رو از توی جیب کت قهوه ای رنگش بیرون آورد و با اولین کبریتی که زد آتیش کرد، شده بود عین همفری بوگارت وقتی کنج کافه ریک نشسته بود و به عشق از دست رفته ش فکر می کرد، گفت: آخر و عاقبت سیاه جماعت، سیاهیه.......مادرم زل زده بود به چشمان پدرم و به حلقه های دود سیگار که توی هوا غلط می خوردند، شاید به این فکر می کرد که عاقبت خودش چی میشه ،آفتاب دیگه داشت غروب می کرد.

زن چینی

rajabinojani — Tue, 06 Oct 2009 06:57:18 GMT

درحالی که زن چینی اش را بغل کرده بود و می بوسید، مرد غریبه ای به خانه شان آمد و او را بدون هیچ حرفی دستبند زد و برد، مرد برای زنش دستی تکان داد و آهسته گفت: دوست دارم عشق من، همسرش را غیر قانونی از مرز وارد کرده بود، زن چینی نگاهش به پرده ی آبی رنگ اطاقش بود که باد آن را می لرزاند، زن چینی نمی دانست که لباس شخصی کیست، زن چینی ساعتی بعد شکست و خورد شد............!!